Ile będzie kosztować certyfikat energetyczny?

Typowe świadectwo energetyczne powinno kosztować około 1.000 zł.

Cena każdego świadectwa sporządzonego przez naszą Kancelarię będzie indywidualnie negocjowana.

Nasze propozycje(cena netto), to:

• 500 zł do 1 tys. zł za mieszkania,

• 1 tys. do 2 tys. zł za typowe domy jednorodzinne,typowe budynki,

• 2 tys. do 3 tys. zł za skomplikowane lub duże budynki,

• powyżej 3 tys. zł za bardzo duże budynki, nietypowe budynki niemieszkalne.

• Podane ceny są cenami netto (VAT22%) i nie uwzględniają prac dodatkowych

(np. wykonania inwentaryzacji obiektu, szczegółowej analizy materiałoznawczej elementów budowlanych itp.)

1. Geneza i cel wprowadzenia certyfikatów energetycznych w Polsce

Certyfikaty energetyczne – to konsekwencja obecności Polski w Unii Europejskiej. Przyjęta przez Unię Dyrektywa 002/91/EC – w wyniku której wykonywane są certyfikaty energetyczne – odnosi się do zapisów traktatu UE w zakresie ochrony środowiska naturalnego (art. 6), a także do ostrożnego i racjonalnego zużycia zasobów naturalnych, do których należą paliwa kopalne: gaz naturalny, produkty naftowe i paliwa stałe będące zasadniczymi źródłami energii, a także głównymi źródłami emisji dwutlenku węgla (art. 174). Chodzi między innymi o racjonalne, więc oparte o zasady zrównoważonego rozwoju, zmniejszenie zużycia energii w sektorze mieszkaniowym oraz komunalnym. Zużycie to nadal rośnie. Tendencja ta prowadzi do wzrostu zużycia energii, a w konsekwencji do większego uzależnienia gospodarki UE od zewnętrznych dostawców paliw i energii. Wdrożenie dyrektywy będzie miało znaczący wpływ na redukcję emisji dwutlenku węgla przez ten sektor. W kontekście zachodzących zmian klimatycznych na całej ziemi jest to jeden z najważniejszych nowoczesnych nurtów w budownictwie i jest odpowiedzią na przyjęty przez prawie cały świat oraz Unię Europejską postanowień zawartych w Protokole z Kioto. Dotyczy to redukcji emisji między innymi przez zwiększenie efektywności energetycznej obiektów traktowanych całościowo: zapotrzebowanie na ciepło dla budynku wraz z wentylacją, instalacją c.o., c.w.u. Dyrektywa dotycząca charakterystyki energetycznej budynków została oparta na pilotażowych badaniach i przekonaniu, że ocena energetyczna poszczególnych budynków czy mieszkań skłoni użytkowników do działań energooszczędnych. Z tego zaś wyniknie znaczne ograniczenie kosztów związanych z eksploatacją budynków, w których mieszkamy i pracujemy. Celem dyrektywy jest promowanie poprawiania charakterystyki energetycznej budynków w krajach UE, z uwzględnieniem lokalnych warunków klimatycznych, wewnętrznych wymagań klimatycznych oraz opłacalności. (art. 1EPDE). Rosnące zanieczyszczenie środowiska, zwiększona emisja CO2 do atmosfery są głównymi przyczynami efektu cieplarnianego i niepokojących zmian klimatu. Powstrzymać możemy je w jeden sposób. Już dziś należy zacząć racjonalnie gospodarować energią elektryczną. Oszczędzając ją ograniczamy emisję gazów cieplarnianych. A jeśli uświadomimy sobie, że niemal 40% całkowitego zużycia energii przypada na budownictwo, nikogo nie powinny dziwić unijne dyrektywy, które koncentrują się na racjonalizacji zużycia energii w budynkach, zwłaszcza, jeśli chodzi o ogrzewanie czy chłodzenie pomieszczeń, ich oświetlenie oraz przygotowanie ciepłej wody użytkowej.

2. Podstawy prawne

Realizacja przepisów dyrektywy Unii Europejskiej została dokonana przez wprowadzenie odpowiednich przepisów do Prawa Budowlanego oraz opublikowania poniższych aktów prawnych:

1. Dyrektywa 2002/91/EC Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 16 grudnia 2002 r. dotycząca jakości energetycznej budynków.

2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2008 r. w sprawie przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu dla osób ubiegających się o uprawnienie do sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego oraz części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową (Dz.U. 2008 nr 17 poz. 104).

3. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. 1994 nr 89 poz. 414 z późn. zmianami)

4. Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie Ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. 2007 nr 191 poz. 1373).

Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane określa sytuacje, w których dla budynku powinna być ustalona, w formie świadectwa charakterystyki energetycznej, jego charakterystyka energetyczna, określająca wielkość energii wyrażoną w kWh/m2xrok niezbędnej do zaspokojenia potrzeb związanych z użytkowaniem budynku. Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku jest ważne 10 lat.

Obowiązek sporządzenia świadectwa dotyczy:

- budynku nowego oddawanego do użytkowania,

- budynku istniejącego podlegającego sprzedaży lub wynajmowi.

Ustawa określa przy tym, że nowe świadectwo należy sporządzić wówczas, jeżeli upłynął termin jego ważności lub gdy w wyniku przebudowy lub remontu uległa zmianie jego charakterystyka energetyczna. Taki obowiązek na pewno występuje w przypadku termomodernizacji budynku. W przypadku budynku z lokalami mieszkalnymi lub częściami budynku stanowiącymi samodzielną całość techniczno-użytkową sporządza się świadectwo charakterystyki energetycznej dla lokalu mieszkalnego lub jego części. Ten typ świadectwa sporządza się przed wydaniem lokalu mieszkalnego lub takiej jego części budynku osobie trzeciej. Należy przez to rozumieć, że świadectwo dla mieszkania lub części budynku trzeba sporządzić przed przekazaniem użytkownikowi lokalu lub części budynku w nowym budynku, a także przy sprzedaży, wynajęciu nowemu najemcy oraz przy ustaleniu odrębnej własności w budynku spółdzielczym. Dla nowych budynków oddawanych do użytku świadectwo energetyczne jest dokumentem wymaganym do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Sporządzenie świadectwa powinien zapewnić właściciel budynku. Świadectwo powinno być udostępnione nabywcy lub najemcy budynku lub lokalu.

Ustawa określa, że obowiązek sporządzania świadectw energetycznych nie dotyczy budynków:

1. Podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków.

2. Używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej.

3. Przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata.

4. Niemieszkalnych służących gospodarce rolnej.

5. Przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2xrok.

6. Mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku.

7. Wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.

Metodologia obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego oraz sposób sporządzania i wzór świadectw zostały określone w rozporządzeniach:

1. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz. U. Nr 201, poz. 1240)

2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 201, poz. 1239)

3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 201, poz. 1238)

Szczególne wymaganie ustawa określa w przypadku opracowania świadectwa budynku o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m2, który jest zajmowany przez organy administracji publicznej lub w którym świadczone są usługi dla znacznej liczby osób, jak dworce, lotniska, muzea czy też hale wystawiennicze. W tych budynkach świadectwo charakterystyki energetycznej powinno być umieszczone w widocznym miejscu. Ma to być element edukacji społecznej i promocji energooszczędności.